In het project van Tom zijn er momenten van uitwisseling ingelast voor de studenten. Eerder is Tom al in Leuven geweest om daar 4 weken mee te werken, en zijn de collega’s van Tom ook al in Israel geweest. Op dit moment is Tom begonnen aan zijn laatste uitwisseling: een maand aan de universiteit van Wageningen.
Tom vertrok zondag namiddag, na afscheid genomen te hebben van de mensen op het werk in Newe Ya’ar en Moti, de huisbaas die buiten van een koffie zat te genieten. Machteld bracht Tom met de auto naar de luchthaven, na een korte tussenstop in Netanya voor een lunchpauze in de ‘Cup a Joe’. Tom was goed op tijd in de luchthaven, en hij verliep zonder oponthoud alle security stappen met zijn bagage. Na een vlucht met een tussenstop in Wenen kwam Tom aan in Dusseldorf, de luchthaven met internationale vluchten het dichtst bij Wageningen/Arnhem. Omdat Tom pas om 22.00 aankwam in Dusseldorf, was er geen trein meer naar Nederland. Tom was dus genoodzaakt om een nacht in Duitsland door te brengen. Via een korte treinrit kwam hij bij zijn hotel in Duisburg uit.
De volgende morgen vertrok Tom al vroeg (07.26) met de trein naar Arnhem. Tom kwam om 08.30 aan, en Andres, Tom’s collega in Wageningen, stond hem al op te wachten. Samen trokken ze verder naar het appartement van Andres, alwaar Tom de volgende dagen zou verblijven. Andres’ woont aan Arnhem Velperpoort. Arnhem is de hoofdstad van de provincie Gelderland, en telt ongeveer 150000 inwoners. De stad Arnhem is tijdens de Slag om Arnhem in de Tweede Wereldoorlog grotendeels door bombardementen van zowel de Duitse als de geallieerde zijde verwoest. Tijdens operatie Market Garden probeerden de geallieerden Arnhem te bevrijden van de Duitsers, door middel van een groot paracommando offensief om enkele strategische bruggen over de Rijn te veroveren. De geallieerden slaagden echter niet in hun opzet, en de Duitsers haalden een (laatste grote) overwinning binnen. Deze slag leidde tot de film, boek en uitdrukking ‘Een brug te ver’.
Maandag bleef Tom in het appartement om even te bekomen van de hele reis. Dinsdag trok hij naar de universiteit. Elke dag reist Andres van Arnhem naar Wageningen, telkens toch weer een trip van ongeveer 1u. Eerst met de trein van Arnhem Velperpoort naar Arnhem Centraal. Dan volgt een treinrit naar Ede-Wageningen, waar vervolgens overgestapt wordt op een bus naar de campus van Wageningen universiteit. Het eerste deel van de reis legt Andres vaak af met zijn fiets. Nadat Tom ook een fiets had gekregen, werd het laatste deel ook afgelegd met de fiets.
Op de campus kreeg Tom een korte rondleiding van Andres over wat er in elk gebouw gebeurt. In zijn kantoor kreeg Tom een bureau aangewezen waar hij de hele tijd zou mogen werken. Tom werd er ook voorgesteld aan de collega’s: enkele gezichten waren hem bekend vanop voorgaande conferenties. Op donderdag deed Tom samen met Andres een presentatie voor een groep doctoraatstudenten en proffen. Er volgde een geanimeerde discussie, iets wat toch wel typisch Nederlands is (denken we).
Op maandagavond maakten we een wandeling door Sonsbeek-park in Arnhem. Het park bestond uit grote grasvelden, bospartijen, beekjes en vijvertjes, en zelfs een waterval. Ook enkele grote gebouwen waren te bewonderen in dit park, evenals een oude ijskelder (voorloper van de ijskast).
Vrijdag werden Andres en Tom uitgenodigd om mee te gaan naar de Dairy Campus in Leeuwarden. Deze campus maakt onderdeel uit van Wageningen University & Research Center. Na een autorit van ongeveer 2u met Bert Ipema, een andere onderzoeker en collega van Andres, kwamen we aan in Leeuwarden, Friesland. Onderweg zagen we het mooie landschap van het noorden van Nederland, met de typische Friese boerderijen met hun hoge daken, vele schaapjes en lammeren in de weiden, en veel ganzen. Het landschap werd toch ook getypeerd door de vele beekjes en groene weiden.
Op de campus kregen we een korte rondleiding van Bert, die ons vertelde welke experimenten men hier uitvoerden. Zo zijn ze hier bvb bezig met een sensor om de locatie van de kalveren in de stal te bepalen, mest-fermentatie en mestverwerking, de emissie-waarden van melkkoeien te meten en nog enkele meer. Ze voeren hier ook heel interessant onderzoek uit.
Vrijdagavond werden Tom en Andres uitgenodigd bij een Mexicaanse collega, Coralia. Onderweg leidde Andres Tom nog rond in de binnenstad van Wageningen. Wageningen heeft niet alleen via de universiteit naambekendheid verworven, maar ook via een historische gebeurtenis. In dit dorp werd immers de overgave van de Duitsers ondertekend op 5 mei 1945.
Ze had een typisch Mexicaans gerecht gemaakt: Chilaquiles, guacamole, zwarte bonenpuree en gebakken banaan. Ze verzekerde ons dat het niet te heet was, maar volgens ons was het toch spicy genoeg. Ze zette ook nog enkele hete sauzen op tafel, waarvan de geur alleen al liet vermoedden hoe sterk ze waren.
Na onze maaltijd trokken we met zijn allen naar een kleine filmzaal, waar de Chileens film ‘No’ vertoond werd. Deze film vertelt het verhaal over het referendum dat Pinochet heeft moeten organiseren om zijn ambtstermijn te verleggen. Het volk kwam echter in opstand, en stemde voor het aftreden van Pinochet. De film bracht dit politieke thema mooi in beeld, en Andres, de rasechte Chileen onder ons, vertelde toch dat het accuraat voorgesteld werd.
Op zaterdag hebben Andres en Tom de toerist uitgehangen. Eerst trokken ze naar Nijmegen. Daar bezochten ze het stadscentrum en de markt. Ze zagen de oude Waag, het beeld van ‘Mariken van Nijmegen’ op de grote markt, en bezochten de Sint Stevenskerk. Daar zag Tom een oude grafsteen uit 1702 waar een opmerkelijke voornaam in gebeiteld stond :-).
Ook het Valkenhof werd bezocht met de Sint Nikolaas kapel en het uitzicht op de Waal.
Na het cultuur gedeelte volgde het natuurgedeelte. Ze huurden elk een fiets in het station van Nijmegen, en trokken langs de Waal het Gelderse landschap in. Ze zetten koers naar Kleve, een stad net over de Duitse grens. Ze maakten een tocht van zo’n 60km door weer en wind. De zon straalde de hele tijd, maar een ijzige kopwind deed de gevoelstemperatuur flink dalen. Ze passeerden enkele kleine dorpjes zoals Ooij, en de steile heuvel in Berg en Dal. Ze aten hun lunchpakket op aan de grens met Duitsland, en hielden halt In Kleve om een ijsje te eten. De terugweg verliep al iets vlotter door de wind in de rug. Al waren ze blij terug aan te komen in het station na de lange fietstocht.
Tom en Machteld 